Vyankateshstotram

४३

श्रीव्यंकटेशस्तोत्रम्

 

यो लोकरक्षार्थमिहावतीर्य वैकुंठलोकात्सुरवर्यवर्यः।।

शेषाचले तिष्ठति योsनवद्ये तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।१।।

पद्मावतीमानसराजहंसः कृपाकटाक्षानुगृहीतहंसः।।

हंसात्मनादिष्टनिजस्वभावस्तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।२।।

महाविभूतिः स्वयमेव यस्य पदारविंदं भजते चिरस्य।।

तथापि योsर्थं भुवि संचिनोति तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।३।।

य आश्विने मासि महोत्सवार्थं शेषाद्रिमारुह्य मुदातितुंगम्।।

यत्पादमीक्षन्ति तरन्ति ते वै तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।४।।

प्रसीद लक्ष्मीरमण प्रसीद प्रसीद शेषाद्रिशय प्रसीद।।

दारिद्र्यदुःखादिभयं हरस्व तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।५।।

यदि प्रमादेन कृतोsपराधः श्रीव्यंकटेशाच्छितलोकबाधः।।

स मामव त्वं प्रणमामि भूयस्तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।६।।

न मत्समो यद्यपि पातकीह न त्वत्समः कारुणिकोsपि चेह।।

विज्ञापितं मे शृणु शेषशायिन् तं व्यंकटेशं शरणं प्रपद्ये।।७।।

व्यंकटेशाष्टकमिदं त्रिकालं यः पठेन्नरः।

स सर्वपापनिर्मुक्तो व्यंकटेशप्रियो भवेत्।।८।।

 

इति श्री प. प. श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं श्रीव्यंकटेशस्तोत्रं संपूर्णम्।।

 

४४


  Top