|
२७
श्रीसदाशिवेन्द्रस्तोत्रम्
स्वानन्दरसोन्मत्तः स्वाङ्गं विस्मृत्य यो नरो नर्ति।
स यतिः सदाशिवेन्द्रो विदेहमुक्तिस्थितौ वरीवर्ती।।१।।
सदाशिवाभाषणमन्यवीक्षया सदाशिवाचारमचिन्त्यदीक्षया।
सदाशिवाभं प्रणमामि सद्गतिं सदाशिवायेन्द्रसरस्वतीयतिम्।।२।।
भूत्या छन्नो जातवेदा इवाष्टभूत्या छन्नो योsपि
चोन्मत्तचेष्टः।।
काष्ठां काश्चित् प्राप्य रेमे स्वतन्त्रः काष्ठा काचिद्या
विमुक्तेरमंत्रतः।।३।।
मुक्त्याश्लिष्टो भाति बाहूपधानः क्ष्मातल्पोsसौ
दिक्पटः सावधानः।।
धाम्नि स्वीये योगविच्चक्रवर्ती जूर्तिघ्नो दिक्शालिनी यस्य
कीर्तिः।।४।।
नग्नं दृष्ट्वा निजदयितया नोदितो म्लेच्छ एतं
शान्तं दान्तं प्रसभमसिनाsहन्
विव्यथे न।।
कृत्तांसोsपि
व्यथितमनसे सैनसे भग्नबाहुम्
मंदाक्रांतान्वयनगतयेsदर्शयत्
पूर्व आहुः।।५।।
म्लेंच्छो विरक्तः शरणं जगाम न्यूनोsप्यनुग्राह्य
उतापि तामसः।।
इत्थं विचार्यावददे परेsन्त्यज
श्रद्धस्व नित्यं हृदयेप्सितं त्यज।।६।।
तथेति कत्राणमपास्य सोsनमत्तथाचरन्
सोsपि
गतिं बतागमत्।।
यदा
कुवंशस्थनरोsप्यगाद्गतिं
तदा सुवंशस्थ इयान्न किं गतिम्।।७।।
ईदृक्प्रभावोsत्र
सदाशिवेन्द्रो जागर्त्यतोsत्रापि
शिवोsप्युपेन्द्रः।।
विशुद्धसत्त्वं ननु भूतिकाम आत्मज्ञमर्चेत्तमु मुक्तिकामः।।८।।
नामादिभिः परतरं भूमानं यो निरंतरम्।।
अभेदेनाप स ब्रह्म न ब्रह्मज्ञः श्रुतीरणात्।।९।।
चक्रे वदेत्तं किमु वासुदेवः आत्मज्ञमित्यादृत साधुभावः।।१०।।
इति
श्री प. प. श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं श्रीसदाशिवेन्द्रस्तोत्रं
संपूर्णम्।।
|