सरस्वतीस्तोत्रम्
जुषस्व
बालवाक्यवत्स्तवं
ममांब
भारती।।
असत्सदप्यदस्त्वयि
भ्रमाद्विभाति
केवले।।१।।
क्षराक्षरात्परं
हि
यत्त्वमेव
तत्पदं
ध्रुवम्।। जले
यथोर्मिबुद्बुदास्तथा
त्वयीशजीवदृक्।।२।।
त्र्यधीश
$कृते%खिलं
त्वमेव
चास्य
मंगलम्।।
यदर्धमात्रमूर्जितं
क्रियाविकारवर्जितम्।।३।।
त्रिसप्तयागसाधिके
सुभुक्तिमुक्तिदायके।। स्वरार्णकारणे
स्तवः
स्वयं
नु
कैः
कृतस्तव।।४।।
प्रकाशकप्रकाशके
श्रुतिश्रुतादिधारके।। त्वमेव
सर्वकारणं
त्वमेव
सर्वतारणम्।।५।।
सुशक्तभक्तभावितं
हि
तेन
सर्वथा
ततम्।। तदेव
धाम
ते
वरं
यदीक्ष्यते
बुधैः
परम्।।६।।
स्थिराश्चराश्च
गोचराः
परत्र
चात्र
वा%म्ब
ये।। त्वदेव
तत्समागमः
प्रमाणमत्र
चागमः।।७।।
नमो%स्तु
ते
सरस्वति
ध्यवित्रि
वाजिनीवति।।
प्रसीद
बुद्धिचेतने
स्वभक्तहृन्निकेतने।।८।।
स्तुतैवं
विष्णुजिह्वा
सा
प्रसन्ना
सूनृतेरका।।
प्राहाविष्कृत
चात्मानं
तुष्टास्मि
वरयेप्सितम्।।९।।
सकंबलस्य
कुरु
मे
सहायं
शंभुगायने।।
सुस्वरत्वादि
यच्छेति
ययाचे%हिः
सरस्वतीम्।।१०।।
वागीशाहोभयोरस्तु
दिव्यनादरहस्यमित्।। स्तोत्रं
चास्तु
स्खलद्गीष्ट्वधीजाड्यादिहरं
त्विदम्।।११।।
इति
कंबलाश्वतरस्तुतिमिषेण
कृता
सरस्वतीस्तुतिर्वासुदेवानंदसरस्वतीविरचिता
संपूर्णा।।