३८
श्रीनृसिंहाष्टकम्
यं ध्यायसे स क्व तवास्ति देव इत्युक्त ऊचे पितरं सशस्त्रम्।।
प्रह्लाद आस्तेsखिलगो
हरिः स लक्ष्मीनृसिंहोsवतु
मां समन्तात्।।१।।
तदा पदाताडयदादिदैत्यः स्तंभो ततोsह्नाय
घुरूरुशब्दम्।।
चकार यो लोकभयङ्करं स लक्ष्मीनृसिंहोsवतु
मां समन्तात्।।२।।
स्तंभं विनिर्भिद्य विनिर्गतो यो भयङ्कराकार उदस्तमेघः।।
जयानिपातैः स च तुंगकर्णो लक्ष्मीनृसिंहोsवतु
मां समन्तात्।।३।।
पंचाननास्यो मनुजाकृतिर्यो भयङ्करस्तीक्ष्णनखायुधोsरिम्।।
धृत्वा निजोर्वोर्विददार सोsसौ
लक्ष्मीनृसिंहोsवतु
मां समन्तात्।।४।।
वरप्रदोक्तेरविरोधतोsरिं
जघान भृत्योक्तमृतं हि कुर्वन्।।
स्रग्वत्तदंत्रं निदधौ स्वकंठे लक्ष्मीनृसिंहोsवतु
मां समन्तात्।।५।।
विचित्रदेहोsपि
विचित्रकर्मा विचित्रशक्तिः स च केसरीह।।
पापं च तापं विनिवार्य दुःखं लक्ष्मीनृसिंहोsवतु
मां समन्तात्।।६।।
प्रह्लादः कृतकृत्योsभूद्यत्कृपालेशतोsमराः।
निष्कंटकं स्वधामापुः श्रीनृसिंहः स पाति माम्।।७।।
दंष्ट्राकरालवदनो रिपूणां भयकृद्भयम्।
इष्टदो हरति स्वस्य वासुदेवः स पातु माम्।।८।।
इति श्री प. प. श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं
श्रीलक्ष्मीनृसिंहाष्टकं संपूर्णम्।।
Top